تبليغاتX
هیچستان

هیچستان

مرا اینگونه باور کن:کمی تنها،کمی بی کس،کمی از یادها رفته...

 

گرچه چکیده ی زندگی انسان را میتوان بر سنگ قبری پوشیده از خزه جا داد٬

نقل جزئیات همواره لطفی دیگر دارد...

 

+ نوشته شده در چهارشنبه 26 تیر1387ساعت 8:21 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

گاهی وقتا چقدر ساده عروسک میشویم...

نه لبخند میزنیم نه شکایت میکنیم

فقط احمقانه سکوت میکنیم...

 

+ نوشته شده در دوشنبه 10 تیر1387ساعت 11:3 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

                   شکسته های دلت را به بازار خدا ببر...

                                                خدا خود بهای شکسته دلان است.

 

+ نوشته شده در دوشنبه 10 تیر1387ساعت 11:1 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

در زندگی افرادی هستند که مثل قطار شهر بازی هستند...

از بودن با اونها لذت میبری

ولی باهاشون به جایی نمیرسی!!

 

+ نوشته شده در دوشنبه 10 تیر1387ساعت 10:59 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

ای زندگی من خسته ام تا کی سکوت؟تا کی عذاب؟

ای لحظه ها من از شما سر خورده ام ترکم کنید!

ای روز وشب من آدمی دل مرده ام ترکم کنید!

من تا گلو در حسرتم٫افسرده ام ترکم کنید!

ای دردها من تا ابد درمانده ام ترکم کنید!

از وحشت فردای خود آزر ده ام ترکم کنید!

ترکم کنید...

 

+ نوشته شده در شنبه 1 تیر1387ساعت 5:24 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

+ نوشته شده در چهارشنبه 22 خرداد1387ساعت 1:20 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

روزها به اندازه ی یک سال است،وقتی که بچه هستی و توی باغ می دوی


روزها به اندازه ی یک ماه می شوند،وقتی  که پسر بچه ای هستی و بازی می کنی


روزها به اندازه ی یک هفته می شوند،وقتی مرد جوانی هستی و توی باغ قدم می زنی


روزها به اندازه ی یک روز خواهد شد،وقتی که عاشق می شوی


روزها به اندازه ی یک ساعت می شوند،وقتی که سالخورده ای و در باغ راه می روی


روزها به پوچی سپری می شوند


وقتی که چیزی در بین نیست

 

+ نوشته شده در شنبه 11 خرداد1387ساعت 10:46 بعد از ظهر به دست هیچکس |


من و اين درد كهنه...
                          
                           در دلم غوغاي است...

كاش ميتوانستم...
  
                           فرياد بزنم...

نه فرياد نه...

                          فقط ناله اي!چيزي كه كمي آرامم كند...

ولي افسوس...

                         نا توانم...!


+ نوشته شده در پنجشنبه 9 خرداد1387ساعت 10:18 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

         با کوله باری از رخوت...

                                           به آینده مینگرم...

                                                                                     تارو نا مفهوم...

          ودر لحظه ای...

                                          چون چکیدن اشکی از چشم...

                                                                                     به آن میرسم...

                                             تارو نا مفهوم...!!

                          به آینده مینگرم...

                                                                و به دنبال پایانش...

 

+ نوشته شده در چهارشنبه 8 خرداد1387ساعت 5:48 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

واکنون من اینجا هستم!

در برهه ای از این زمان...

وجایی در این دنیا...

ولی آیا بودنم باورست؟!

 

+ نوشته شده در سه شنبه 7 خرداد1387ساعت 2:17 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

کوله ام سنگینی می کند
کوله باری پُرِاز دلتنگی
دلتنگی های کهنه و تازه
یکی از سال های ویران ...
سخنی می گوید
دیگری ... از ماه های خسته و رفته
آن یکی از شب یلدایی که گذشت ...
و یکی ... ا
ز لحظه هایی که در بیهودگی ها
غرق شد...
دلم می شکند زیر بار این همه دلتنگی
روحم ولی در پی دلتنگی ...
دیگر ...
می گریزد از همه دلتنگی ها
با پرهای شکسته باز سوی آسمان ها می رود
می رود سوی ... ناشناختنی ...
شاید اینبار درآن اوج
به معبودش رسد ...



 

+ نوشته شده در پنجشنبه 2 خرداد1387ساعت 9:39 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

روزها مي‌خندي ميان آدم‌ها

اما تمام زندگي‌ات

در کابوس‌هاي شبانه خلاصه مي‌شود

 

+ نوشته شده در دوشنبه 30 اردیبهشت1387ساعت 1:2 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

چراغ خانه‌اي خاموش،

         

                          درها بسته،

 

                          هيچ آهنگ پايي نيست.

 

كنار پنجره، نوري، نوايي نيست ...

 

 

 

هراسان سر به ايوان مي‌كشاند بيد

 

به جز امواج تاريكي چه خواهد ديد؟

 

 

 

مگر امشب، كسي با آسمان، با برگ، با مهتاب

 

                                                ديداري نخواهد داشت؟

 

 

 

به اين مرغي كه كوكو مي‌زند تنها،

 

                                مگر امشب كسي پاسخ نخواهد داد؟

 

مگر امشب دلي در ماتم مردم نخواهد سوخت

 

مگر آن طبع شورانگيز، خورشيدي نخواهد زاد؟

 

كسي اينگونه خاموشي ندارد ياد...

 

 

 

شگفت انگيز نجوايي است!

 

در و ديوار

 

           به دنبال كسي انگار

 

                                   مي‌گردند و مي‌پرسند:

 

                                    از همسايه، از كوچه.

 

درخت از ماه،

 

             ماه از برگ،

 

                      برگ از باد!

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 اردیبهشت1387ساعت 5:3 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

خدا گوش کن

خدا گوش کن

بندت داره باز ازت درخواست

میگه جونمو بگیر اینبار

دیگه نمیخوام باشم اینجا

برم جاییکه بفهمن دردمو

جایی که بشنون حرفامو

****

دوباره طرح داستانم طرح غمه

درد بزرگ دنیا درد منه

دیگه از زندگی خدا خستم

چطور بلند کنم دسته بستمو؟

تو تنهایی ذره ذره من مردم

آره بازیه باخترو من بردم

خدا بده به بندت یه شانسو

واسه یه بار جواب بده درخواستو

****

من نمیخوام اینجا باشم

تو تنهایی

من فنا شم

بزار اینجا

آروم باشم

تا بمیرم

دیگه نباشم

****

دیگه میخوام خدا بیام کنارت

شاید منم دیدم یه روز بهارت

آخه هرچی خدا دیدم بوده سیاه

خدا تموم عمرم شده فنا

دستای من خدا دیگه نداره نا

قلبم واسه کسی نداره جا

هر دم نفس نفس من زدم

از زندگی خدا پس زدم

****

به روز مرگ دارم آره اعتقاد

به دعای بندت بکن اعتماد

بندت نبودم؟بگو خدا آخه

خدای کسی هستی که تو کاخه؟

من میمیرم ولی به سختی

خود گذشتگی آخه چه حدی؟

دوباره واسه خدا دارم حرفی

یاد روزای خوب تو هوای برفی

****

دارم میبینم خیانت از دورو برییام

از همونایی که بهشون کرده بودم اطمینان

دیگه نمیخوام!!

دیگه نمیخوام کسی دورو برم باشه

من بی امید زندم

زندگی بی امید

یعنی

مرگ

****

از زندگی خدا دیگه شدم سیر

میمیرم بزودی دیگه شدم پیر

بعد مرگم با قلم رو قبرم

بنویسید با غصه رفتم

در قبرو شما به روم ببندید

بعد رفتن دیگه بهم نخندید

گلی سر راهم شما بزارید

به یاد من هر شب ببارید

****

چهر فصل عمرم شده دیگه خزون

جلو چشمام خشکیده شاخه های جوون

همه بدن با متن!میگن برو به درک!!!

شدم مثل خار به چشمای فلک

خدا همیشه تو رویلهام با من بود

ولی تو واقعیت دارم یه کمبود

اونم محبتو حسه سردو سیاه

دلم خوش میشد شاید با یک نگاه...

 

+ نوشته شده در دوشنبه 16 اردیبهشت1387ساعت 6:23 بعد از ظهر به دست هیچکس |

 

اگر تمام درد هاي دنيا را نردبان كني...

  دستت به سقف دلتنگي من...

 نميرسد . . .

 

+ نوشته شده در یکشنبه 15 اردیبهشت1387ساعت 1:9 قبل از ظهر به دست هیچکس |